Op tijd om de politieke programma’s te lezen

Edito mei 2019 | Zoals geïllustreerd in zijn laatste memorandum engageert Fedito Bxl zich in het drugsbeleid en dit al voor een lange tijd. En terecht, wettelijke en juridische kaders bepalen, naast budgettaire gegevens, het bestaan van bepaalde structuren, de levensvatbaarheid van bepaalde projecten, of de trajecten van drugsgebruikers. Meer dan voor veel sectoren in de gezondheidszorg, is de uitdaging dat deze trajecten minder uitsluitende trajecten zijn, en meer inclusief en volksgezondheid. Minder dan 30 dagen verwijderd van de volgende regionale, wetgevende en Europese verkiezingen, is het daarom interessant om de politieke programma’s te bestuderen, met name op het gebied van drugs …

Op het moment van schrijven hebben SP.A, CD & V en Open VLD slechts enkele standpunten gepubliceerd, en niet hun volledige programma’s: ze worden niet in aanmerking genomen in deze snelle analyse.

Het gemakkelijkst is om te beginnen met diegenen die hun ‘drugsbeleid’ beperken tot een of twee sterke assen. Op de programmapagina van de N-VA is er geen hoofdstuk over gezondheid met de hoofdstukken over confederalisme, immigratie en veiligheid: het drugsbeleid van de N-VA wordt daarom volledig geïntegreerd in beveiliging. Het wordt gekenmerkt door de principes van nultolerantie en de oprichting van “Drug Courts” die een kans bieden voor behandeling van de persoon die veroordeeld zou worden. Bij het ontbreken van aanvaarding van deze behandeling, is de straf van toepassing.

Deze visie ligt immers behoorlijk dicht bij die van het Vlaams Belang, dat vooral is gebaseerd op de plicht tot behandeling, naast preventiecampagnes in scholen en jeugdverenigingen. De voorstellen van de Parti Populaire komen in de buurt, ook al zijn ze niet erg gedetailleerd.

Geconfronteerd met de vraag naar drugs, baseert de Open VLD zijn beleid op preventie en behandeling. Evenals voor de Drug Courts doen zij geen enkele verwijzing naar de versterking hiervan. Zelfs als, de facto, de ondersteuning van de Drug Courts een grote investering nodig heeft aangezien deze enkel in Gent bestaat.

Alle andere programma’s van de bestudeerde politieke partijen (cdH, Défi, Ecolo, Groen, MR, PS, PTB / PVDA) ondersteunen de versterking van behandeling en preventie, meestal in een kader van gezondheidsbevordering. In het bijzonder ondersteunen ze veranderingen, hetzij sterk of klein, in de bestaande kaders voor alcohol en tabak.

Als we dan kijken naar de “derde pijler”, die van risicovermindering, is het duidelijk dat deze van Franse zijde meer wordt ondersteund: aan de Nederlandstalige kant verwijst alleen de PVDA ernaar. expliciet en in de inhoud, beperkt Groen zich tot risico-informatie.

Omgekeerd ondersteunen de meeste Franstalige partijen harm reduction-strategieën of ten minste een van de toepassingen die verder gaan dan “eenvoudige” informatie. De MR ondersteunt bijvoorbeeld de Stéribornes, terwijl de cdH (die niet expliciet de “harm reduction” noemt) de vestiging van veiliger verbruiksruimten verdedigt. Défi, Ecolo, PS en PTB / PVDA hebben ambitieuzere programma’s voor risicovermindering, waaronder druggebruikersruimtes, verdeelpunten voor steriel materiaal en testen.

Op wetgevingsniveau verwijzen slechts drie partijen expliciet naar de Wet van 1921, die noodzakelijk is om een ​​systeem van decriminalisering van drugsgebruik tot stand te brengen. Défi en de PS verbinden zich om de kans of de mogelijkheid van een grondige herziening van de wet van 1921 te evalueren. Alleen de PTB / PVDA eist expliciet en direct deze herziening.

Niettemin worden deze drie partijen vergezeld door anderen, in dit geval Ecolo en Groen, als het gaat om het denken over de legalisering en regulering van cannabis. Het zijn daarom vijf politieke partijen, die behoren tot de verschillende Franstalige en Nederlandstalige linksen en tot het Franstalig sociaal liberalisme, die daarom kennis nemen van de belangrijkste ontwikkelingen die in Amerika zijn waargenomen en die in Europa worden verwacht.

Deze vijf partijen worden vergezeld door een zesde, in dit geval de cdH, over therapeutische cannabis. Opgemerkt moet echter worden dat therapeutische cannabis bewust of niet is “vergeten” uit het MR-programma, terwijl de laatste op initiatief van de CD & V en de Open VLD van het Cannabis Bureau een Belgische productie van cannabis voor therapeutische doeleinden.

Net als wat, vertellen de politieke programma’s niet alles, zelfs als ze een licht geven …

Sébastien ALEXANDRE
Directeur
FEDITO BXL asbl

Artikel aangepast op 15 mei om het pas gepubliceerde programma en de postie van Open VLD mee in rekening te nemen.

Twitter Facebook Google+ LinkedIn Pinterest Scoop.it Email